روزانه هاي بزرگ مرد مامان

لاي لايي من به جاي تو شكستم
تو نبودي من به سوگ غم نشستم

از ستاره تا ستاره گريه كردم
از هميشه تا دوباره گريه كردم

گفتني ها كم نيست ياراي گفتنم نيست.مزه دهنم هنوز تلخ و گسه . با خوندن خبر پركشيدن درينا  ( اين فرشته ي نازنين ) اشك هام پشت پلك هام آماده ي پايين اومدنند ، نميدونم چي بگم

( دريناي عزيز ما بهشتي شد )

نمي دونم چي بنويسم ...........................

انگار زمان متوقف شده ............ همه چيز برام تيره و تاره ...........دنيام سياه سياه شده

نمي تونم باور كنم .........

اي خداااااااااااااااااااااااااا

قبول حكمت و مصلحتت  واقعا سخته .... ...........

اما چه ميتوان كرد ............با تقدير نمي شه جنگيد